Indiańskie forum

Forum o Indianach
Dzisiaj jest 19 listopada 2019 23:12

Strefa czasowa UTC+1godz. [letni]




Nowy temat Odpowiedz w temacie  [ Posty: 1 ] 
Autor Wiadomość
Drzewian
 Tytuł: Algonkini
Źródło:
PostWiadomość wysłana.: 29 października 2005 11:19 
Offline
Administracja
Awatar użytkownika

Rejestracja: 05 maja 2005 17:01
Posty: 431
Lokalizacja: Loża Szyderców
Płeć: Nie określono
Od nazwy tego niewielkiego plemienia przyjęła się nazwa czałej olbrzymiej rodziny językowej w Ameryce Północnej. Niestety niewiele wiadomo dziś na temat historii tego narodu, poza tym, że w 1603 r. Champlain zastał ich na terenach wokół rzeki św. Wawrzyńca, zamieszkanych wcześniej przez Irokezów. Dziś /tj. w roku 1994/ 4 000 Algonkinów mieszka w 9 rezerwatach w Quebecu a dalsze 2 500 poza nim. W 1980 r. powstała Rada Algonkinów Zachodniego Quebecu mająca na celu obronę praw tego narodu. W 1991 r. zmieniono jej nazwę na Sekretariat Programów i Służby Narodu Algonkinów. Oprócz tego utworzono Stowarzyszenie Rozwoju Algonkinów. Od 1989 r. prowadzone są z rządem kanady negocjacje dotyczące zwrotu części ziem. W 1992 r. sześć rezerwatów utworzyło związek nazywany Naród Algonkinów Anishinabe, którego celem jest rozwój kulturalny, ekonomiczny i społeczny tego plemienia. Od 1988 trwał spór Algonkinów z rezerwatu Lac-Rapide dotyczący korzystania z zasobów leśnych w rezerwacie przyrody La Verendrye. W czerwcu 1991 r. podpisali oni ugodę z rządem Kanady i Quebecu, był to pierwszy traktat tego typu podpisany w Kanadzie. największym rezerwatem jest Maniwaki, gdzie znajduje się wiele małych przedsiebiorstw, szkoła "dom młodych", pracownie dla niepełnosprawnych, ośrodek kultury, a od 1992 r., Algonkini posiadają tam własną policję. Tradycyjny koczowniczy styl życia Algonkinów zachował się aż do XX wieku i nawet dziś jeszcze Algonkini /zwłaszcza z rezerwatu Grand - Lac - Victoria/ spędzają zimy na swych terenach łowieckich. Język algonkiński jest ciągle żywy, starsi ludzie często nie znają ani angielskiego ani francuskiego. Francuski jest powszechny w rezerwatach : Lac-Simon, Grand-Lac-Victoria i Pikogan, zaś angielski w rezerwatach : Lac-Rapide, Maniwaki, Kebaowek, Hunter's-Point, Temiscamingue i Winneway

żródło : Kayas Ochi nr 4/27/ jesień - zima 1994 r.,


W MOIM PARFLECHU Marek Cichomski tak pisze o Algonkinach :
Algonquin – Nazwa ta była różnie i błędnie tłumaczona, lecz Hewit sugeruje, że wywodzi się ze słowa Indian Micmac algoomeaking lub algoomaking, co znaczy: w miejscu kłutych ryb i węgorzy (od dzioba kanu). Nazwa ta nadana została wpierw Indianom Weskarini; małemu plemieniu z algonkińskiej rodziny językowej, żyjącemu niegdyś nad rzeką Gatineau, dopływem Ottawy, na wschód od miasta Ottawa w prowincji Quebek. Później nazwą tą objęto też Indian Amikwa, Kichesipirini, Kinonche, Kisakon, Maskasinik, Matawachkirini, Missisauga, Michacondibi, Nikikouck, Ononchataronon, Oskemamitigou, Ousouarini, Outaouakamigonk, Outchougai, Pawating, Sagahiganirini oraz Sagnitaounigama. Francuscy pisarze nazywali czasem Dolnych Indian Montagnais, spotykanych w dolnym biegu rzeki Świętego Wawrzyńca, Dolnymi Indianami Algonquin, bowiem mówili oni tym samym językiem. Również od Indian Algonquin, którzy od początku zjawienia się Francuzów stworzyli z nimi ścisły sojusz i otrzymali od nich pomoc przeciwko Indianom Iroquois, nazwano tak samo indiańską grupę etniczną jak i rodzinę językową.... Nic nie wiadomo o społecznej organizacji Indian Algonquin.
Raz w roku, jesienią, Indianie z plemion Algonquin wyruszali w wysokie regiony na zachód od Missisipi, by zebrać na zimę jak największe zapasy orzechów hikorowego drzewa. Nazywano je „pekan”. Same orzechy są nadzwyczaj delikatne w smaku i aromatyczne. Indianie ze słodkawego miąższu wyciskali powcohicora (hikorowe mleko) i dodawali do bulionu z bizona, placków kukurydzianych, mamałygi. Po odpowiedniej fermentacji mleko stawało się także wysoce upajającym trunkiem, podawanym podczas plemiennych świąt.
Kiedy Indianie Iroquois otrzymali broń palną, wyparli Indian Algonquin znad rzeki Świętego Wawrzyńca. Niektóre grupy znad rzeki Ottawa uciekły na zachód do Mackinaw i w głąb Michigan, gdzie zasłynęli pod nazwą Indian Ottawa. Inni uciekli na północ i na wschód, poza zasięg Indian Iroquois, lecz stopniowo wracali i ponownie osiedli w starym kraju. Ich główne skupiska i misja znajdowały się w Trzech Rzekach w Quebeku. Grupy uznane w 1900 roku za Indian Algonquin to: w Ottawie Golden Lake – 86 osób, North Renfrew – 286, Gibson (po części Indianie Iroquois) – 123 osoby; w Quebeku River Desert – 392, Temiscaming – 203, Lake of Two Mountains (częściowo Indianie Iroquois) - 447 osób. Ogółem – 1536 osób. Pod koniec 1894 roku Kanadyjskie Biuro do Spraw Indian zaliczyło do Indian Algonquin również 1679 „rozsianych” po Pontiac, w powiecie Ottawa, lecz następne spisy już ich nie uwzględniają. W 1884 roku było 3874 Indian Algonquin w prowincji Quebek i we wschodnim Ontario, wliczając w to Indian Temiscaming. Wioski Indian Algonquin, od najdawniejszych czasów to: Cape Magdalen, Egan, Hartwell, Isle aux Tourtes, Rogue River, Tangonaen. W 1987 żyło w Kanadzie 5000 Indian Algonquin.

_________________
Drzewa...można żyć między nimi, prawie ich dotykać, a i tak nie pojmie się, o czym myślą i mówią...


Na górę  || 
 Wyświetl profil WWW  
Bot Reklamowy Reklama
 
Na górę
Wyświetl posty nie starsze niż:  Sortuj wg  
Nowy temat Odpowiedz w temacie  [ Posty: 1 ] 

Strefa czasowa UTC+1godz. [letni]


Kto jest online

Użytkownicy przeglądający to forum: Obecnie na forum nie ma żadnego zarejestrowanego użytkownika i 1 gość


Nie możesz tworzyć nowych tematów
Nie możesz odpowiadać w tematach
Nie możesz zmieniać swoich postów
Nie możesz usuwać swoich postów
Nie możesz dodawać załączników

Przejdź do:  
Technologię dostarcza phpBB® Forum Software © phpBB Group
Chronicles phpBB2 theme by Jakob Persson. Stone textures by Patty Herford.
With special thanks to RuneVillage